اطاقی تاریک

با بینهایت در بسته...

فقط چارچوبی از نور

به وسعت انزوای من...

/ 16 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آرزو

شاید پنجره ای است ..باید گشت ...[گل]

اندیشه

وسعت انزوای من پهنای روح من است که گاه به اندازه یک اطاق....گاه به اندازه یک خانه ....و گاه به بلندای آسمان است....زیبا مثل همیشه و زبان حال من...

فرزاد

در کنج انزوای من مردی آینه وار بینهایت در " نبودنت " تکثیر شده است

من

درهای بسته ..انزوا... راستی پشت اون چارچوب نور سایه مردی نیست؟؟[چشمک]

رضا

من به طول و عرض اون چهارچوب فکر میکنم ...

آیسودا

هرچه انزوای تو وسیع تر باشه اتاقت پرنور تر میشه[سوال]

شرح پریشان

در ایمان ترک خورده فصلی سرد غزلهایم را به نزدیکترین امامزاده قلبت دخیل می بندم تا روشنای کوچه های بی فروغت باشد.